't IS EEV'N TOT TIEN TELL'N. . .
7347 Toneelspel in drie bedriev’n deur Arend Takens, 6 dames, 4 heren
De gepensioneerde Tinus Swols had zich van de invulling van zien pensioentied en dan veuraal van de eerste jaor'n, hiel wat aans veursteld. Vakaantie holl'n, veul fiets'n, wandel'n viss'n, biljart'n een kaortien legg'n en gao zo aal maor deur, maor niks van dat alles. Zien vrouw Tinie hef maor ien wèens en zet daor aal heur zinn'n op. Ze wil naomelijk zo gauw meug'lijk oma word'n, maor dat redt ie niet zunder de mede¬waarking van je kinder en die hebt 't nog niet zowied. Ondanks dat giet Tinie toch gewoon heur eig'n weg, gien reke¬ning holl'nt met 'n aander en dat rop tuss'n de beide echte¬lied'n nog aal ies 'n probleem op en waorop de opmaar¬king, 't is eerst eev'n tot tien tell'n, nog aal ies van pas komt. Ok deur heur drift, ontactisch handel'n, onnao¬denk'ndheid giet ze hiel'maol veurbij an het feit dat elke medaille een keerzijde hef, naomelijk dat van het oma¬weez'n in disse tied ok nog aal ies het ien en aander wordt verwacht en dat dat dan aal gauw leidt tot de wal zeer bekende allerdaogse oetspraok, 'k bin bliede da'z komt, maor nog blieder da'z weer vot gaot. Het is zeker gien eentonig toneel¬spel, temeer deur dat deur de aand're speulers veul hilarische moment'n veur 't voetlicht bracht wordt. Een to¬neelspel um misschien wat van op te steek'n, maor zeker um van te ge¬niet'n. |
