Details van dit toneelstuk

Een studente doet een onofficieel onderzoek naar de wisselwerking tussen mensen buiten de LHBTI-community en mensen binnen die community in gesloten ruimte/kleine ruimte. Een grote groep mensen heeft zich aangemeld als deelnemer van het onderzoek, ze hebben gereageerd op een openbare survey die via flyers en facebook werd verspreid. Er wordt een selectie gemaakt en een kleine groep verblijft voor een lang weekend in hetzelfde gebouw met beperkte ruimte om te onderzoeken wat de nabijheid van deze verschillende mensen met hen doet. De deelnemers zijn voor ongeveer 50% heteroseksueel en CIS. De andere helft bestaat uit mensen met een ‘afwijkende’ seksuele geaardheid. Ze moeten het volledige weekend met zijn allen doorbrengen. Als er iemand vroegtijdig vertrekt krijgt niemand betaald voor het onderzoek. Bij binnenkomst is de sfeer erg vijandig. De groep splitst zich al redelijk vlot in de voor- en tegenstanders van homoseksualiteit en de verschillen worden uitvergroot. De eerste ronde bestaat uit één op één gesprekken en zo leren we onze personages kennen. Sommige personages leren we beter kennen dan anderen, maar iedereen heeft een verhaal. Er is een pastoor, een homostel, een verward meisje dat hier valt voor een Lesbische meid met een gelovige familie, een moeder, een dragqueen, een non-binair persoon, een aseksueel en aromantisch persoon, een homohater, een biseksueel persoon en iemand met een open relatie. Door de spanning in het kleine vertrek wordt er besloten op te splitsen. De verschillen worden alleen maar benadrukt. De spanning loopt hoog op en er moet worden ingegrepen maar tussen alle rumoer is er ook ruimte voor liefde. Er is geen wederzijds begrip en iedereen lijkt lijnrecht tegenover elkaar te staan. Zowel binnen de LHBTI-gemeenschap als erbuiten is er onenigheid. Er worden stellingen gepresenteerd en men neemt zijn standpunt in. PAUZE. Het is de eerste ochtend. Men wordt wakker met zijn kamergenoot. Op de ene kamer zorgt dat voor spanning, op de andere voor plezier en toenadering. Maar er is nog steeds een grote kloof en dat is ook logisch, want men is nou eenmaal verschillend. Hierna vinden eerst groepsdebatten plaats en vervolgens één op één gesprekken tussen een voor- en een tegenstander. Ze worden in een informele omgeving samen uitgedaagd met elkaar in gesprek te gaan onder een spelletje. Dit zijn interessante gesprekken. Men komt dichter tot elkaar. Maar er zijn ook enkele escalaties. Iemand wil naar huis en brengt daarmee het gehele onderzoek voor iedereen in gevaar. Samen proberen ze tot de kern van het probleem te komen en te zorgen dat iedereen blijft. In onwetendheid en twijfel brengen ze de avond door. In de ochtend horen ze of het onderzoek door zal gaan. Niemand weet wat de uitkomst zal zijn. Wat zou u doen in deze situatie?