Details van dit toneelstuk

Het is 2023, dodenherdenking. Doortje wordt door een verslaggever geïnterviewd voor een artikel over oorlog, onderduiken en vluchten. Omdat Doortje al 101 jaar oud is, is haar kleindochter mee om haar te ondersteunen. Ze begint met het vertellen van haar verhaal. Het verhaal wordt overgenomen door haar 17-jarige zelf. David en Gerda zijn een Joods stel met 2 kinderen. Ze hebben een zaak in Rotterdam en in 1939 besluiten ze onder te duiken op de zolder van ‘t bedrijf. David draagt ‘t bedrijf over aan zijn compagnon, Rein. Via het verzet komen ze in contact met De Joodse Raad en besluiten ze onderdak te bieden aan meer Joden. Fred is al aanwezig, hij is een neef van het gezin en is er alleen maar omdat zijn jongere zusje haar been had gebroken en niet kon onderduiken. Hij voelt zich schuldig en is daardoor niet te genieten. Doortje en haar jongere zusje Rebecca komen als eerste aan. Gerda legt hun de regels uit en ze maken kennis met Aaron en Jacob, de kinderen van het stel. Aaron en Rebecca hebben direct een soort rivaliteit die zich gedurende het stuk ontwikkelt tot een connectie. Geertje kondigt aan dat Rein later die avond met tante Deborah deze kant op zal komen. Zij had zich totaal niet voorbereid op het gebrek aan luxe en comfort. Dit doet de sfeer niet echt goed. De volgende dag worden er 2 kinderen gebracht door Geertje. Lies en Lily zijn 10 en 8 jaar. Ze zijn via De Joodse Raad hier geplaatst aangezien Gerda erop stond dat er zeker nog plaats was voor jonge kinderen. Jonge kinderen werden niet veel ondergebracht vanwege de risico’s, maar daar wilde Gerda niets van weten. Het zijn hele leuke en gehoorzame kinderen en ze doen dan ook direct iets positiefs met de sfeer. Geertje brengt David slecht nieuws over een van hun vrienden in hun verzetsgroep. Jacob hoort op de radio dat Duitsland Nederland is binnengevallen (ANP). Rotterdam wordt gebombardeerd. David heeft moeite met het bedrijf loslaten en blijft regelmatig naar beneden gaan, tegen Gerda haar wil in, hij blijft lang weg, te lang. Jacob ontdekt Radio Oranje. De kinderen krijgen les van Doortje en Gerda. Noah wordt door Rein binnengedragen. Aaron en Rebecca zoeken toenadering. Noah vertelt over het kamp in Amersfoort, iedereen luistert mee. Men is triest. Dan komt David ineens weer boven en maant iedereen tot stilte. De SS komt het pand controleren. Er worden stofdoeken over het meubilair gegooid en men verzamelt snel alle spullen en trekt zicht terug achter de kast en onder de tafels. Lily vergeet haar knuffel en wil die nog snel pakken maar wordt tegengehouden door David. Er wordt met een zaklamp naar binnen geschenen maar ze worden niet gezien. Deborah raakt blut en vraagt Geertje om spullen te verkopen. Maria duikt onder vanwege het verlies van haar man. Ze brengt een nieuwe kijk op het Joodse geloof en leert iedereen hoe het orthodoxe Jodendom in elkaar zit. Jacob is jarig, we luisteren naar de herdenking van de Februaristaking en er wordt gedanst. Rein, Jacob en David bespreken verzetszaken. Aaron ontbreekt. Dit roept vragen op. Hij blijkt met Rebecca op het toilet te staan zoenen. Dit maakt de sfeer moeizaam en gespannen. Deborah verkoopt haar bontjas. Jacob krijgt informatie over de familie van Fred en verwijst naar de zogenaamde ‘vernietigingskampen’ die de Duitsers bouwen. Lily wordt ziek, dit zorgt voor problemen. Ze besluiten een dokter te laten komen, die kan helaas niets meer doen en Lily overlijdt. Wanneer de arts het lichaampje van Lily meeneemt flipt Lies. Iedereen is ontroostbaar. Maar de volgende dag komt Geertje mega blij binnen. 10 januari 1943, de Duitsers trekken zich terug uit Rusland. Iedereen is blij. Dit kon weleens de eerste stap zijn richting de bevrijding. De sfeer slaat volledig om wanneer Rein binnenkomt en aankondigt dat de Gestapo er is. Doortje vertelt aan de verslaggever hoe het verhaal afloopt. Iedereen komt om ‘t leven, behalve zij.